📎روشنک نوع دوست؛ اولین برگزارکننده ۸ مارس در ایران، روزنامهنگار و از پیشگامان جنبش زنان در ایران بود
📍#روشنک_نوعدوست از موسسان جمعیت “پیک سعادت نسوان” در رشت و صاحب امتیاز نشریه پیک سعادت نسوان بود.
روشنک در سال ۱۲۷۷ ه.ش. در رشت به دنیا آمد. پدرش پزشکی روشنفکر بود. او در کودکی ابتدا نزد پدر درس خواند و سپس زبانهای عربی و فرانسه را آموخت. زمانی که تنها در حول و حوش ۲۰ سالگی به سر میبرد، یعنی در سال ۱۲۹۶ دبستانی چهارکلاسه به نام «سعادت نسوان» را تأسیس کرد. بعداً این مدرسه را گسترش داد و در سال ۱۳۰۰ دبیرستانی ۱۱ کلاسه را به آن ضمیمه ساخت. روشنک میگفت: «مرده باد عادت کار نکردن و زنده باد قدمهای کوچک و عملی به پیش.»
🟢«جمعیت پیک سعادت نسوان» یکی از سازمانهای زنان در رشت بود که در سال ۱۳۰۰ ه.ش. توسط تعدادی از زنان روشنفکر این شهر با گرایشهای چپ تشکیل شد. این انجمن نشریه پیک سعادت نسوان را منتشر میکرد و مدرسه، کلاسهای آموزشی برای زنان، کتابخانه و … تأسیس میکرد. این جمعیت نخستین گروه در ایران بود که هشت مارس را به عنوان روز زن پذیرفت و هر سال مراسم بزرگداشت آن را اجرا میکرد.
مؤسسان اولیه انجمن عبارت بودند از: روشنک نوعدوست، جمیله صدیقی، سکینه شبرنگ، و اورانوس پاریاب. آنها جمعیت پیک سعادت نسوان را برای پیگیری حقوق سیاسی و اجتماعی زنان تأسیس کردند. این انجمن به تأسیس مدرسه دخترانه، کلاسهای صنایع دستدوزی، کتابخانه، برپایی تئاتر و سخنرانی برای زنان میپرداختند.
آنان در سال ۱۳۰۶ نشریه «پیک سعادت نسوان» را نیز منتشر میکردند که نخستین نشریه چپ در ایران بود. صاحب امتیاز این نشریه روشنک نوعدوست بود. این نشریه در سایر شهرهای ایران نیز خواننده داشت. هدف این نشریه بیداری و آگاهی زنان بود. برابری جنسیتی، اهمیت تعلیم و تربیت دختران، استقلال مالی زنان و لزوم حضور آنها در عرصهی اجتماع از جمله مباحث کانونی این نشریه در عمر کوتاه آن بود.
روشنک با چاپ مقالاتی جسورانه سعی کرد تا ذهن جامعه را از نقشهای فرعی و درجه دومی زنان دور کند.
🔘روشنک در شماره نخست نشریه خود – ۱۵ مهر ۱۳۰۶ در مورد هدف انتشار “پیک سعادت نسوان” مینویسد: “در این هنگام که پردههای سیاه بختی و هزار گونه عوامل تیره روزی سد بزرگی در مقابل ترقیات نسوان گردیده و در این زمان که اصول اجتماعی تمام ملل خاموش و عقب مانده اصلاح و سر و صورت نوین به خود میگیرد و بالاخره در وقتی که ایران هم از خواب غفلت خود جنبش نموده… با این اوضاع اسفناک و رقت آور حیاتی و معارف نسوان ایران ما هم به نوبه خویش سکوت را بیش از این جایز ندانسته خامه ناتوان به دست گرفتیم تا در حد امکان عوامل و وسایل سیه روزی را نشان داده اصلاحات اساسی آنها را خواستار شویم.”
روشنک بیماریهای گوناگونی داشت و در بهار ۱۳۳۸ برای معالجه به تهران رفت. خواهرش ملوک به اتفاق فرزندانش او را در این سفر همراهی کردند. بیماری درمان نشد و روشنک در بیمارستان در گذشت و پیکرش را در ابن بابویه شهر ری دفن کردند.
▶️▶️▶️▶️
روشنک نوعدوست؛ نشسته، نفر پنجم از سمت چپ، در جمع دست اندرکاران مدرسه سعادت نسوان
#تاریخ_زنان
#زنان_تاثیر_گذار
