خیابان شرم
آخرین اثر میزوگوچی، موضوعی امروزی دارد و به طریقهٔ سیاه و سفید فیلمبرداری شدهاست. نام فیلم، خیابان شرم است و قصهٔ چند زن را با پسزمینههای متفاوت اجتماعی و شخصی بازگو میکند که در خانهٔ رؤیاها، که مکان بدنامی است، گردهم آمدهاند.
این فیلم نخستین اثر دربارهٔ زندگی معاصر ژاپن است که تحسین بسیاری از تماشاگران آمریکایی را برانگیخت.
میزوگوچی به یکی از موضوعات اساسی اجتماعی میپردازد؛ زنان روسپی.
فیلم داستان زندگی پنج زن روسپی که در یکجا با هم کار میکنند را روایت میکند، هر یک بنا به دلایلی مجبور به تنفروشی شدهاند و مهمتر آنکه جامعه در قبال این زنان بیمسئولیت است.
🎥 فیلم خیابان شرم کنجی_میزوگوچی، صحنهای تکاندهنده از شروع کار تنفروش جوانی است در میان زنان کارآزموده در روسپیخانه؛ دختری که از شدت فقر، از این خانه سردرآورده، نابلد است، شب اول کارش است و دارد از شرم میمیرد ولی باید تسلیم سنگدلی جامعهای خشن شود.
با تمام بیپناهی، چارهای ندارد جز اینکه به همان راهی برود که بقیه زنهای ستمدیده سرزمینش، وارد شدهاند.
لحظهای دردآور از آخرین صحنه آخرین فیلم میزوگوچی که معروفترین صحنه غمخوارانه و همدلانه این فیلمساز با زنان ژاپن نام گرفت.
🎬میزوگوچی نه تنها زنان را در نقش خودشان به سینما آورد، بلکه زنان را قهرمان کرد و نشان داد جنگ، تنگدستی و تبعیض و نابرابری اجتماعی، چندبرابر مردان، زنان یک سرزمین را نابود میکند.
✅نشانداد زنها چقدر در زندگی شخصی، جامعه، کار و سیاست در ژاپن سنتی و پس از جنگ، نادیده گرفته شدهاند.
وی به فیلمساز غمخوار زنان معروف شد؛ مردی که درباره زنان تنفروش، رنج و زخمهای درونی تنفروشانِ انگخورده، درباره گِیشاها و درباره زنان آسیبدیده از جنگ یا صدمهدیده از غرور مردان فیلم میساخت.
✒️چند ماهی بعد از نمایش فیلم در ژاپن قوانین ضد تنفروشی به تصویب رسید و عدهای معتقدند فیلم میزوگوچی در تسریع این روند مؤثر واقع شد.
#بدن_زن
#تن_فروشی
#معرفی_فیلم
#فیلم_فمینیستی
